Geboren te Zottegem op 24-04-1940 en en overleden te Zottegem op 27-03-2004
Robert kreeg als 14 jarige les van de Zottegemse kunstschilder Jules Verstraeten. Deze leerde hem, zoals hij het zelf ooit vertelde, “de geur van verf kennen”. Jules Verstraeten zette Robert tot 2 maal toe uit de les, omdat hij de “puntjes op de i “
niet wilde aanvaarden. Toen reeds wilde hij zijn eigen weg gaan. Toch is hij steeds goed bevriend gebleven met Jules Verstraeten. Deze laatste zette hem ook aan om kunstschilder te worden. Dit was echter tegen de zin van zijn vader Arthur die zijn zoon (en enig kind) liever in het familiebedrijf, een grote bakkerij, zag werken. Robert koos voor de schilderkunst en het kwam tot een breuk met zijn vader. De volgende foto (links)is de jonge Robert rond 1965.
Hij behaalde in 1968 na 5 jaar schriftelijk kunstonderwijs met opdrachten, het diploma van de Famous Artists School Westport, Connecticut USA.
In de beginperiode schilderde hij realistische en naturalistische werken, maar evolueerde zoals hij zelf vertelde: “in het begin schilderde ik alles zo perfect mogelijk, maar thans wil ik de mensen de wereld tonen zoals die in werkelijkheid is”.
In 1988 ontmoette hij de Gentse schilder Henry Edmond Camille, de vader der Expressieven, een kunststroming in 1976 ontstaan. De kunstenaars schilderen niet wat ze zien, maar geven hun emoties zo expressief mogelijk op een figuratieve manier weer. De slogan is “ Je Individuele Totale Expressie van je Individueelste Totale Emotie” . Robert Van Ronsse voelde zich aangetrokken tot deze stroming . Hij vond deze stijl zo fantastisch dat hij zich volledig aan deze richting gaf. Typisch is ook dat deze kunstenaars regelmatig rustperiodes inlassen om andere dingen te schilderen of te tekenen. Van Ronsse schilderde tijdens deze rustperiodes landschappen, kwestie zo als hij het zelf zegt: “om wat geld in de lade te krijgen” Rond 2000 zat hij ook in een rustperiode en maakte ingekleurde pentekeningen. De foto hiernaast rechts is genomen tijdens een tentoonstelling in 1988.
Bij het maken van een schilderij , begon hij meestal met een schets, vervolgens een uitgewerkte pentekening en tenslotte schilderde hij met een paletmes het werk op het doek. Hij maakte ook houtskooltekeningen.
Kort voor zijn dood was hij bezig aan het werk” Kalvaar”. Het werk is nooit voltooid, maar er bestaat wel een ingekleurde pentekening van (zie foto links)
Van Ronsse was een zwijgzaam, introvent kunstenaar, pessimistisch van aard en hij voelde zich aangetrokken tot de wereld van de angst, het lugubere en het spookachtige. Regelmatig vertelde hij zijn vrienden: “ik ben niet bang voor de dood, ik leef ermee”.
In 1974 behaalde hij de Eerste Prijs voor Plastische Kunst van de Stad Lokeren met het werk “Rassenhaters” (zie foto van de uitgewerkte pentekening en het werk zelf hieronder). Er werden meer dan 240 werken ingezonden door 120 kunstenaars. Aan hem werd ook in 1990 de jaarlijkse “Trofee der Expressieven” overhandigd.
In 1976 was werk van hem te zien in de pas geopende Kunstgalerij Tivoli te Volkegem (Oudenaarde). Deze galerij werd opgericht door beeldhouwer-kunstschilder Jan Vos.
Overzicht van tentoonstellingen: