Frieda Van Hove - 29/08/2008
Frieda Van Hove - 29/08/2008Geboren in Eke op 11-01-1945
Frieda Van Hove, woonachtig in Scheldewindeke werd als tweede kind geboren in een muzikaal gezin. Vader was kleermaker-weeftuigkundige en moeder kleermaakster-pianiste. Verder groeide ze op in een brok wilde natuur van water en groen. Al deze ingredienten hebben ertoe bijgedragen dat ze al heel jong een eigen fantasiewereld ontwikkelde waarin de liefde voor muziek en natuur centraal staan. De liefde voor muziek is terug te vinden in verschillende van haar werken.
Rond 1970 schreef ze haar eerste kinderverhalen. Sommige verschenen in een krant, andere in boekvorm zoals het bundeltje “Zeepbellenblazen” , uitgegeven door en ten voordele van Plan International (Foster Parents), “Het Puyendorp” uitgegeven door het Provinciaal Domein Puyenbroeck te Wachtebeke en “ Waar wonen die mooie Vlindertjes “ uitgegeven door de Beschutte Werkplaats Nevelland te Landegem. Het was met dit laatste boek dat ze op 9 juni 1979 op TV kwam in het BRT-programma “Boeket”.
Naast haar fantasiewereld bestaat er ook een chaotische wereld van macht, geld en geweld, waarin ze zich als hedendaagse volwassen vrouw tracht te handhaven. Dit tracht ze te verwoorden in eenvoudige poëzie. En omdat poëzie niet geschreven wordt om eeuwig in de kast te blijven liggen, voegt ze een extra dimensie aan haar werk toe, namelijk het visuele: “Woord wordt beeld”. Zo ontstaat haar gevisualiseerde poëzie.
Een voorbeeld hiervan is het werk “Overbruggen” dat hangt in het Provinciaal Administratief Centrum Wilsonplein te Gent. Een gedicht van haar wordt hier in 12 verschillende talen gevisualiseerd. Op de kerkhofmuur in Gijzenzele hangen er ook teksten van haar. Verder staan er sinds 2007 in de verschillende deelgemeenten van Oosterzele, 3 arduinzuilen met haar poëzie.
Om nog meer extra dimensie aan haar poëzie te kunnen geven volgde ze een tweejarige opleiding airbrush in de Vrije Tijdateliers te Merelbeke en nadien een academische vorming grafiek (5 jaar hogere graad en 2 jaar specialisatiegraad) aan de Gemeentelijke Tekenacademie te Wetteren en dit onder leiding van leraar-kunstenaar Peter De Koninck.
Frieda Van Hove behaalde verschillende prijzen, o.a. in 2003 de publieksprijs “Bib Oosterzele” en in 2007 werd ze als derde genomineerd “grafische discipline” in het Cera Vennotenkunstboek.
Ze is voorzitster van OK95, de Oosterzeelse Kunstenaarskring en stelt regelmatig met leden van deze kring tentoon. Het was tijdens de Week van de Amateurkunsten 2008 dat ik in het Kasteel van Egmont voor het eerst kennismaakte met haar werken. Een maand later stelde ze tentoon in het Ecomusée du Pays des Collines te Ellezelles en onlangs, op 15 augustus met OK95 in de Oude Smidse tijdens Bruisend Balegem.
Naast muziek vormen de Dan maskers ook een thema in haar werken. De Dan leven in het westelijk deel van de Ivoorkust en in Liberia. Ze houdt verder van de zee: "De zee is als het leven, ze kan kalm, rustig, woelig, energiek en ook normaal zijn".
Tijdens “Open Atelier” op 27 sept 2009 in de Zilverlinde te Scheldewindeke toonde ze haar drieluik “veroordeeld-verbouwd-verminkt”. In dit werk confronteert ze de bezoeker met het trieste lot van de zwarte vrouw in Afrika. Frieda doet ons even stilstaan en nadenken bij de besnijdenis = verminking: rode vertikale inkervingen ontsieren haar lichaam en uit de snijwonden komt bloed. Met het andere werk “ Veroordeeld” , confronteert ze ons met het Aids probleem. Over de volledige lengte van de rug is het woord Aids getatoeeerd: ze is voor de rest van haar leven veroordeeld. Tevens lezen we de noodkreet “ aid us” (help ons)
In het midden staat dan, als grote tegenstelling, de blanke vrouw met haar “verbouwd” lichaam. Ze streeft naar een “ideaal” lichaam en heeft het vrijwillig (o.a. borsten en buik) laten verbouwen. Ze “kijkt” verder door haar borsten.
