Geboren te Brussel op 20-05-1924 en overleden te Zottegem op 01-09-2007
André is geboren te Brussel, waar zijn ouders toen verbleven, maar het gezin verhuisde enkele jaren later naar Zottegem. Op de volgende foto zien we de kleine André met zijn ouders voor hun huis en winkel (huishoudgerief) in de Grotenbergestraat. Tot zijn vrienden behoorden o.a. de buurjongen Etienne De Vos en Fine Stevens uit de Laurent De Metsstraat.
Als 10 jarige knaap volgde hij bij meester Jules Lootens thuis tekenles. De liefde voor hout kwam toen ook al tot uiting want op 11-12 jarige leeftijd zaagde hij zijn eerste kerststalletje in triplex. Later zou hij vertellen “dat tekenen nodig is om te beeldhouwen, want zo kom je aan de juiste verhoudingen”.
Hoe het houtsnijden allemaal begon vertelde André in 1989 aan Liliane Minnaert, die voor het “periodiek” van K.I.V.T ( Kunst in vrije tijd) regelmatig kunstenaars bezocht en het gesprek weergaf in de rubriek “Ten huize van”. Op dat ogenblik was Marcel Quintijn schatbewaarder bij deze kunstkring en hij tekende het volgend portret van André als illustratie bij het artikel.
André was van 1944 tot 1979 onderwijzer aan het Onze-Lieve-Vrouw Van Deinsbeke College van Zottegem. In de jaren 1950-60 gaf André ook avondles aan leerlingen van de landbouwafdeling en bezocht met hun een tentoonstelling van houtbewerking. André die altijd al een voorliefde had voor hout, want steen was te koud voor hem, werd er vooral getroffen door het snijwerk aan de kasten . “Ik was vertrokken” vertelde hij. Met het gerief dat hij toen bezat en een stoelpoot begon hij te “kerven”.
Eén van de eerste werkjes was het kinderkopje uit 1968, op de volgende foto.
In 1970 werd hij lid van K.I.V.T. , want zo vertelde hij “alleen naar buiten komen met uw werk doet ge toch niet en bij K.I.V.T. krijgen we jaarlijks de gelegenheid mee te doen aan de Sinksententoonstelling”. Dat zelfde jaar kwam hij terug in kontakt met een oud-leerling Roger De Clercq. Hij kon Roger overtuigen om ook lid te worden van K.I.V.T. André maakte toen reeds madonna’s, maar “durfde er nog geen gezicht insnijden”. Dankzij de technische uitleg en aansporingen van Roger kreeg het werk van André meer vorm.
“Het kontakt met Roger was voor mij een zeer groot voordeel” vertelde André. “Roger was mijn houtleverancier, gaf uitleg over het materiaal en het gebruik van beitels, enz”. De volgende foto toont een madonna “zonder gezicht”.
Op de foto daarnaast, gemaakt tijdens de K.I.V.T. tentoonstelling van 1976, zien we rond het borstbeeld van Frans Van de Meulebroucke, door Roger De Clercq gemaakt, van links naar rechts: Karel Moreels met zijn broer Ronny (in rolstoel), Roger De Clercq met echtgenote, mevr Blomme (echtgenote van Frans Van de Meulebroucke), Frans Van de Meulebroucke, Oscar Busschop en uiterst rechts André De Geyter.
André sprak goed Duits en Roger kende de streek van Oberammergau zeer goed want hij verbleef er regelmatig voor zijn werk. Rond 1978 trokken ze samen naar deze streek in de Beierse Alpen en verder naar Elbigenalp in Oostenrijk, waar ze een school voor houtbewerking bezochten en veel inspiratie opdeden.
André werkte met verschillende houtsoorten: eik, linde, plataan, mahonie, esdoorn, enz. Hij stelde regelmatig tentoon tijdens de Sinksententoonstellingen van K.I.V.T. Zo werden de “Pieta” in 1986 en “Boerenechtpaar” samen met “Accordeonist” in 1988 tentoongesteld. De volgende foto toont ons André in zijn atelier, eind jaren ’80. Hij bleef zijn hobby beoefenen tot enkele jaren voor zijn dood. Vermelden we verder ook nog dat het beeld “Madonna” in de kerk van Bevegem van zijn hand is (rechtse foto).
Naast houtsnijwerk maakte André pasteltekeningen, maar vooral ook grafisch werk. Zo maakte hij het kaftontwerp voor de brochure “Zottegem” een uitgave van De Vlaamse Toeristische Biblioteek (maart 1966). Voor de brouwerij Van Den Bossche uit St-Lievens-Esse ontwierp hij publiciteit o.a. voor “Buffalo pils” enz. Hij was ook een fervent beoefenaar van de kalligrafiekunst. Ter afwisseling beschilderde hij in de beginperiode ook wel eens enkele vazen en potten waarvan we hier nog een voorbeeld zien.
